Λευκή Μουσική Αντίσταση

Η εθνικιστική ροκ σήμερα

2009-10-27T10:04:00.000-07:00

Αφορμή για κάποιες σκέψεις σαν τις παρακάτω αποτέλεσε η ψηφοφορία στη δεξιά στήλη της σελίδας μας. Και μπορεί οι επιλογές σε κάθε τέτοια ψηφοφορία να είναι ενδεικτικές, εντούτοις διαμορφώνουν μια τάση σχετικά με το μέλλον πλέον της μουσικής μας σκηνής. Αλλά κατά πόσον το μέλλον αυτό μπορεί να αναχθεί στην αντάξια συνέχεια του παρελθόντος;

Η μουσική αποτελεί έναν ζωντανό οργανισμό. Διαχρονική πολιτισμική αξία, απελευθερώνει τόσο το δημιουργό, όσο και τον ακροατή και έχει τη δυνατότητα να κινητοποιεί το νου και τις αισθήσεις, μέχρι και αυτή την ίδια την ψυχοσύνθεση κάποιου ανθρώπου. Όταν ειδικά συνδυαστεί με τον στίχο, τότε αναμφίβολα η δύναμή της είναι ισχυρότερη. Τότε είναι που νότες και στίχοι πλέον μπαίνουν στο μυαλό, δημιουργούν προβληματισμούς και επηράζουν τη συνείδηση. Η ροκ μουσική αποτέλεσε με τη σειρά της ένα είδος επανάστασης και ώθησε μια ολόκληρη βιομηχανία σε έναν δικό της κόσμο, παρασύροντας αρκετές φορές ευρύτερες μουσικές φόρμες στο μέρος της, δημιουργώντας υβρίδια και μείγματα που τελικά την εξέλιξαν και ίσως την εκμοντέρνισαν, αναδεικνύοντας την σε κάτι το δυναμικό, σε κάτι που δίνει ενέργεια σε εκατομμύρια νέους.

Είναι σημαντικό για κάποιον να εκφράζεται μέσα από τη μουσική. Πολύ σημαντικότερο να υπάρχει και αποδοχή στο εγχείρημά του, να υπάρχουν άνθρωποι που εκτιμούν προσπάθειες, που τις στηρίζουν και σε ένα επιπλέον επίπεδο που επενδύουν σε αυτές. Κάτι τέτοιο αποκτά μεγαλύτερη αξία για προσπάθειες που κινούνται στο περιθώριο της μουσικής βιομηχανίας, που εκ των πραγμάτων δεν πρόκειται να ακουστούν "παραέξω". Ο χώρος ο δικός μας βρίσκεται σε αυτή την κατεύθυνση. Ο λόγος; Σε μεγάλο βαθμό ο αντισυμβατικός στίχος των συγκροτημάτων μας και η άρνηση υποταγής στην πολιτική και στιχουργική ορθότητα. Σε έναν μικρότερο αλλά υπαρκτό βαθμό και αυτό ίσως θα πρέπει να προβληματίσει σχετικά, είναι η αργή εξέλιξη σε μουσικό επίπεδο. Η εθνικιστική ροκ μουσική - και ο λόγος γίνεται σε ευρύτερο πλαίσιο και όχι με διαχωρισμούς σε oi!, hardcore, rock'n'roll, metal κλπ - είτε μας αρέσει είτε όχι, βρίσκεται σε μια φάση κρίσιμη, αν θέλουμε να τη δούμε συνολικά. Γεγονός αναμφισβήτητο είναι πως τα τελευταία ειδικά χρόνια υπήρξε μια αλματώδης ανάπτυξη, με τη δημιουργία καινούριων συγκροτημάτων, την κυκλοφορία cds, την πραγματοποίηση συναυλιών, parties και την απήχηση όλων αυτών των δραστηριοτήτων σε νέους. Κάποιοι από αυτούς ήταν ήδη "στα πράγματα", κάποιοι όμως δεν ήταν και ήρθαν... Περισσότεροι - "ανώνυμοι" - ήταν μάλιστα εκείνοι που και σε συνδυασμό με τη βοήθεια που προσφέρει το διαδίκτυο, κατεβάζουν μουσική και έτσι διαδίδεται το μήνυμα. Δεν είναι ανάγκη να ενεργοποιηθούν όλοι. Αρκεί να ενεργοποιηθεί η σκέψη. Τουλάχιστον σε πρώτη φάση, η ελληνική εθνικιστική ροκ μουσική πετυχαίνει τον σκοπό της. Σε δεύτερη φάση είναι ανάγκη για όσους ενδιαφέρονται για τη μουσική μας και θέλουν να την αναδείξουν, να σκεφτούν το πώς θα προχωρήσει.

Στις ενδεικτικές επιλογές στη δεξιά στήλη υπάρχει και αυτή της "διάρκειας". Δεν είναι δεδομένο αν θα υπάρξει συνέχεια και αυτό γίνεται εύκολα αντιληπτό από το γεγονός ότι αν σταματήσουμε, με τα λίγα μέσα που διαθέτουμε, να στηρίζουμε και να προβάλλουμε αυτό που έχουμε, πιθανότατα να μην ακούγεται η φωνή μας. Υποστήριξη λοιπόν και προβολή. Ουσιαστικά πάντως, τα μέσα που διαθέτουμε είναι το διαδίκτυο και η διάδοση υλικού χέρι με χέρι, ή μέσω διανομών που εδράζονται στην πρωτοβουλία, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν και άλλες που ίσως δεν έχουμε ακόμη επεξεργαστεί. Είναι σημαντικό η φλόγα να μη σβήσει και να υπάρξει συνέχεια και διάρκεια στο αυθόρμητο αυτό ξέσπασμα της ελληνικής σκηνής. Βεβαίως, ερώτημα αποτελεί και το ποια συνέχεια θέλουμε. Πολλοί απαντούν σχετικά με το ότι χρειαζόμαστε νέες ιδέες και ποιότητα. Σίγουρα έχει ο χώρος ανάγκη αυτά τα δυο στοιχεία. Νέες ιδέες και ποιότητα σε μουσικό επίπεδο, κάτι που είναι και ζήτημα επιρροών, αλλά και στη στιχουργική προσέγγιση, εκεί όπου σίγουρα τίποτε δεν αρχίζει ούτε τελειώνει στις κρεμάλες και τον αρνητισμό. Αντιθέτως, ο στίχος έχει περιθώρια να θέτει βάσεις, να προβληματίζει αλλά και να προτείνει, να είναι μέσα στην κοινωνία χωρίς να χάνει τον χαρακτήρα του και να γίνεται ελκυστικός και δεκτικός για το επίπεδό του, τόσο από άποψη λεξιλογίου, όσο και σε ό,τι αφορά το ίδιο το περιεχόμενό του. Νέες ιδέες και ανάλογη προσέγγιση χρειάζονται ίσως και στο προφίλ της όλης κατάστασης, αν και έχουν γίνει αρκετά βήματα και προς αυτή την κατεύθυνση. Ίσως, όπως κατάφερε η ροκ μουσική κάποια στιγμή να εισχωρήσει στη νεολαία, καταφέρει κάποτε και ο δικός μας ήχος, να έχει ανάλογη απήχηση σε ευρύτερα στρώματα του νεολαιίστικου κοινού. Κάτι τέτοιο σίγουρα θέλουμε όλοι, και σε μεγάλο βαθμό εξαρτάται από εμάς τους ίδιους.

Το άρθρο αυτό δεν έχει σκοπό να κατηχήσει, ούτε να επιβάλλει κάποια κατεύθυνση. Το μόνο που έχει ως σκοπό να κάνει, είναι να προβληματίσει όσους νοιάζονται και αγαπούν τη μουσική μας, έτσι ώστε να δραστηριοποιηθούν συνολικότερα.

(συνεχίζεται...)

Η μουσική μας

2009-10-27T09:51:00.000-07:00

Η μουσική δεν είναι μονάχα τρόπος διασκέδασης. Υπάρχει για να θέτει προβληματισμούς, ανησυχίες, για να προβάλλει Αξίες και Αρχές που είναι σημαντικές και εκφράζουν τον δημιουργό. Μέσα στα πλαίσια αυτά κινείται και η προσπάθεια ελληνικών συγκροτημάτων να προβάλλουν μέσα από το στίχο και τη μουσική έναν διαφορετικό τρόπο ζωής και σκέψης, που συνηθίζει να βρίσκεται στο περιθώριο. Σε ένα περιθώριο πίσω φυσικά από τη βιτρίνα του μοντέρνου και της κουλτούρας που καλλιεργεί η Νέα Τάξη Πραγμάτων έτσι ώστε να αποχαυνώσει λαούς και συνειδήσεις. Οι νότες είναι μέσο προπαγάνδας, είναι ένα ακόμη όπλο στη φαρέτρα μας και κατ' αυτό τον τρόπο εμείς θα συνεχίζουμε να εξωτερικεύουμε τον εαυτό μας, την σκέψη μας, την επαναστατικότητά μας. Τραγουδάμε για την Πατρίδα μας, για τα Αιώνια Ιδανικά, για Μνήμες που δεν σβήνουν στο πέρασμα του χρόνου. Γιατί είναι και Χρέος δικό μας να τα κρατήσουμε όλα αυτά ζωντανά.

Η Πατρίδα μας

2009-10-22T09:59:00.000-07:00

Χαράζουμε το δικό μας μονοπάτι αδιαφορώντας για εκείνους που δεν ακολουθούν, συνθλίβοντας όσους τολμήσουν να σταθούν εμπόδιο. Στο δικό μας κόσμο, στις καρδιές μας, γεννιέται κάθε μέρα ένα συναίσθημα που μας κρατάει δυνατούς απέναντι στα δεσμά της κοινωνίας. Η Οργή... Αγνή και λαμπερή σαν ατσάλι, κόβει τις θηλιές που τόσο έντεχνα περνούν γύρω από το λαιμό μας. Με μουσική και στίχο ορθώνουμε τη σημαία μας. Δημιουργούμε και καταστρέφουμε. Αυτό δε μας το συγχωρούν. Όμως και εμείς δεν πρόκειται ποτέ να τους λυπηθούμε. Γιατί έχουμε μια Πατρίδα να υπερασπιστούμε. Την Πατρίδα του δικού μας «περιθωριακού κόσμου…»

Ελληνική σκηνή: δράση και υποστήριξη

2009-10-18T10:01:00.000-07:00

Η μουσική μας αποτελεί συνειδητά όπλο κατά της εμπορευματοποίησης και του καπιταλισμού. Έτσι δεν έχει σχέση με εταιρείες που σκοπό έχουν το κέρδος, όπως δεν έχει σχέση με managers, και γενικά με το σύστημα της μουσικής βιομηχανίας, καθώς κινείται έξω και πέρα από αυτό. Διακινήστε το υλικό παντού χέρι με χέρι. Αντιγράψτε cd's, προωθήστε τραγούδια μέσω του διαδικτύου και στηρίξτε τις προσπάθειες των ελληνικών συγκροτημάτων. Ετσι ενισχύετε την ελληνική σκηνή.

Η πολιτικοποιημένη μουσική και ο Αγώνας μας

2009-10-14T06:46:00.000-07:00

Αρκετοί όλα αυτά τα χρόνια παρουσιάζονται σαν δεισιδαίμονες αναφορικά με το εύρος της προσφοράς της λευκής πολιτικοποιημένης μουσικής στον εθνικιστικό αγώνα και στην διαμόρφωση των συνειδήσεων. Το μόνο βέβαιο είναι πως η μουσική παιδεία είναι σίγουρα απαραίτητη για κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο, πόσο μάλλον όταν πρόκειται για την πολιτικοποιημένη έκφρασή της. Η λευκή νεολαία έδειχνε να έχει καταδικαστεί σε άχαρα νεγροειδή ακούσματα και σε απολίτικα μηνύματα μέσω των διαφόρων συστημικών μουσικών ρευμάτων. Οι επιβήτορες της μουσικής βιομηχανίας όμως λογάριαζαν χωρίς εμάς. Ήταν το βήμα εκείνο που δημιούργησε τις συνθήκες για την ανάδειξη της σπουδαιότητας της λευκής μουσικής αντίστασης στον σύγχρονο κόσμο του θεάματος.

Δύο λέξεις με απαράμιλλη σημασία. Αίμα και Τιμή. Αξίες απρόσβλητες στην φθορά του χρόνου. Η εμφάνιση ενός ολάκερου κόσμου, όπως είναι αυτός της ροκ ενάντια στον κομμουνισμό (εκατοντάδες cd, βιβλία αφιερωμένα στη διάδοση και την διάσωση της λευκής μουσικής κουλτούρας, fanzine, αφίσες, συναυλίες κλπ) έδωσε το έναυσμα για την πολιτικοποίηση χιλιάδων νέων ανθρώπων σε ολόκληρο τον πλανήτη, εξελίσσοντας την ίδια την μουσική σε κάποια χρόνια σε ροκ ενάντια στον καπιταλισμό. "Η μουσική είναι το ναρκωτικό", παραφράζοντας τους Roxy Music. Υπο την σκέπη του λευκού θορύβου, ενώνονται ψυχές, οι συνειδήσεις έρχονται πιο κοντά, οι νότες γίνονται ένα με το ακροατήριο. Η αμιγώς πολιτικοποιημένη μουσική σκηνή είναι το όχημα για την συγκρότηση της συνείδησης του πολιτικού στρατιώτη. Είναι το μυσταγωγικό μέσο με το οποίο οι νέοι συναγωνιστές παίρνουν το βάπτισμα του πυρός για την υγιή κοινωνικο-πολιτική εξέλιξη τους.

Η πολιτικοποιημένη μουσική δεν είναι αυτοσκοπός. Είναι το Α και το Ω της απαρχής μιας κοινωνικής κουλτούρας που οδηγεί έναν νέο άνθρωπο, ώστε να αφυπνιστεί και να ακολουθήσει δυναμικά τον δρόμο του πολιτικού αγώνα. Η μουσική είναι ανεξαρτησία. Η μουσική είναι συναισθήματα. Με ένα τραγούδι μπορεί να μεταδίδει κανείς νοήματα, σκέψεις, προβληματισμούς, όνειρα για ένα καλύτερο αύριο. Η πολιτικοποιημένη μουσική είναι η συνειδητή αντίσταση των Λευκών ανθρώπων. Είναι η πολιτιστική μας κληρονομιά. Είναι η παρακαταθήκη μας προς τις αυριανές γενιές, ώστε να ακολουθήσουμε τα μονοπάτια των ηρώων. Λευκή μουσική αντίσταση στο σήμερα, το αύριο και το άπειρο των λογισμών μας. Η μουσική είναι η ζωή μας.